تاریخچه مرکز مهارتهای بالینی

ابتکار تاسیس این مراکز با دانشکده های طرفدار نظریه Problem-Based Learning بوده است که به تدریج دانشکده های سنتی نیز این روند را در پیش گرفته اند. از جمله نمونه خای موفق،مرکز آموزش مهارتها در دانشگاه ماستریخت هلند می باشد که تجربه ای در حدود 25 سال در این زمینه دارد.

از سال 1378 معاونت آموزشی و امور دانشگاهی وزارت بهداشت و درمان آموزش پزشکی طی یک برنامه ریزی ملی به تشویق و حمایت دانشگاههای علوم پزشکی کشور مبنی بر راه اندازی مرکز آموزش مهارتهای بالینی پرداخت و از آن زمان تا کنون این بخش ها به تدریج در دانشگاههای علوم پزشکی کشور در حال راه اندازی هستند.

با عنایت به سیاست کلان وزارت بهداشت و درمان آموزش پزشکی مبنی بر افزایش کیفیت آموزش و همچنین ضرورت راه اندازی و تاسیس آزمایشگاه و مهارتهای بالینی در بهمن ماه سال 1376 در جلسه ای با حضور ریاست دانشگاه علوم پزشکی کرمان و معاونت آموزشی دانشگاه، معاونین آموزشی دانشکده ها و مدیران گروههای بالینی با هدف ارتقاء کیفیت آموزش مهارتهای بالینی مورد بحث و بررسی قرار گرفت و مقرر گردید اهداف آموزشی،برنامه مدون آموزشی مهارتها، امکانات و تجهیزات لازم تعیین گردد.

این مهم در سال 78 در محل دانشکده پزشکی با اختصاص دو اتاق و تجهیز آنها به تعدادی مولاژ و وسایل کمک آموزشی به انجام رسید.

این کارگاه برنامه کاری خود را(تئوری- عملی) با دانشجویان پزشکی ورودی 73 شروع نمود و از مربیان و کارشناسان ارشد بیهوشی وپرستاری جهت آموزش کمک گرفته شد.

بدین ترتیب دانشگاه علوم پزشکی کرمان در زمره اولین دانشگاههایی بود که به این مهم دست یافت این گام اولیه گرچه به عنوان یک قدم آموزشی برجسته مورد تقدیر بسیار است اما متاسفاته عدم توسعه مناسب با نیازهای آموزشی باعث گردید برنامه ای که در سال78 یک گام پیشرو در کشور بود در حال حاضر قابل مطرح کردن در مجامع آموزشی علمی کشور نباشد.

لذا با توجه به نیاز دانشگاه و جایگاه ویژه آموزش مهارتهای بالینی در برنامه ریزی کشوری آموزش پزشکی و بر اساس تجربیات سایر مراکز آموزشی داخلی و بین المللی و ارزیابی انجام شده لزوم تغییرات بنیادی در مکان، مواد آموزشی ، طراحی نحوه اجرا و تدریس و ارزشیابی آموزشی ضروری و امری اجتناب ناپذیر مینمود که در راستای اجرای آن  اقدامات صورت گرفته است.